احمدی، م. ح. (۱۴۰۲). رویکردی انتقادی به اصطلاح باستان متاخر و تاریخینگری خاورشناسان. پژوهشهای اسلامی خاورشناسان, ۳(۵), ۲۹–۵۲.
اسکندرلو، م. ج. (۱۳۸۵). تاریخگذاری آیات قرآن از نگاه ریچارد بل و.... قرآنپژوهی خاورشناسان, ۱(۱), ۷۱–۹۸.
حاجیبابایی، ح.، برخورداری، ا.، و میرمرادی، س. س. (۱۴۰۳). تحلیل کاربست نقد فرمی در مورد قرآن با تأکید بر پژوهشهای آنگلیکا نویورت. قرآنپژوهی خاورشناسان, ۱۹(۳۷), ۹–۴۴.
دلاور ابربکوه، ز. (۱۴۰۳). واکاوی خوانش آنگلیکا نویورت از بهشت قرآنی در پرتو نظریهٔ واکنش خواننده ولفگانگ ایزر. پژوهشهای اسلامی خاورشناسان, ۴(۷), ۱۲۷–۱۴۸.
راد، ع.، موسویمقدم، س. م.، و سرخیل، م. (۱۴۰۰). روش و الگوی نویورت در تبیین فرایند ارتباطی قرآن. آموزههای قرآنی, ۱۸(۳۴), ۱۶۹–۱۹۶.
راد، ع.، موسویمقدم، س. م.، و سرخیل، م. (۱۴۰۰). رویکرد ادبی نویورت در تحلیل متن قرآن. پژوهشهای اسلامی خاورشناسان, ۱(۱), ۷–۳۷.
علیزاده موسوی، س. ح. (۱۳۹۸). رابطهٔ قرآن و کتاب مقدس از دیدگاه آنجلیکا نویورت: بازتاب یا اثرپذیری؟ پژوهشهای قرآن و حدیث, ۵۱(۲), ۲۳۵–۲۵۷.
علیزاده موسوی، س. ح. (۱۳۹۹). بررسی دیدگاه آنجلیکا نویورت دربارهٔ رابطهٔ قرآن و کتاب مقدس (مطالعهٔ موردی سورهٔ الرحمن و مزمور ۱۳۶). پژوهشهای قرآنی, ۲۵(۹۴), ۲۵–۴۴.
کریمی بنادکوکی، م.، و فاضلی، م. ت. (۱۴۰۱). تحلیل دیدگاه آنگلیکا نویورت در باب ساختار قرآن. قرآنپژوهی خاورشناسان, ۱۷(۳۲), ۱۷۷–۲۰۸.
کریمی, عباس , اسکندرلو, محمدجواد و لگنهاوزن, محمد . (1403). بررسی و تحلیل «نقد متنی و نسخههای خطی قرآن» از دیدگاه کیث اسمال. مطالعات قرائت قرآن, 12(23), 73-114. doi: 10.22034/qer.2025.15446.1285
موسویمقدم، س. م.، راد، ع.، و سرخیل، م. (۱۴۰۲). بررسی تطبیقی رویکرد ساختارگرای نویورت و جرجانی در تحلیل ادبی قرآن. پژوهشهای اسلامی خاورشناسان, ۳(۵), ۹–۲۸.
Abu Zaid, N. H. (2004). Rethinking the Qur’an: Towards a humanistic hermeneutics. Humanistics University Press.
Arkoun, M. (2002). The unthought in contemporary Islamic thought. Saqi Books.
Assmann, J. (2011). Cultural memory and early civilization: Writing, remembrance, and political imagination. Cambridge University Press.
Bergsträsser, G. (1930). Plan eines Apparatus Criticus zum Koran. Verlag der Bayerischen Akademie der Wissenschaften.
Boullata, I. J. (2016). [Review of the book Scripture, poetry and the making of a community: Reading the Qurʾan as a literary text, by A. Neuwirth]. Review of Middle East Studies, 50(1), 111–113.
Brett, M. G. (2008). Biblical criticism in crisis? The impact of the canonical approach on Old Testament studies. Cambridge University Press.
Déroche, F. (2014). Qur’ans of the Umayyads: A first overview. Brill.
Donner, F. M. (2010). Muhammad and the believers: At the origins of Islam. Harvard University Press.
Graham, W. A. (1987). Beyond the written word: Oral aspects of scripture in the history of religion. Cambridge University Press.
Jeffery, A. (1975). Materials for the history of the text of the Qur’an. AMS Press.
Leaman, O. (2013). The Corpus Coranicum project and the issue of novelty. Journal of Qur’anic Studies, 15(2), 142–148.
Luxenberg, C. (2007). The Syro-Aramaic reading of the Koran: A contribution to the decoding of the language of the Koran. Verlag Hans Schiler.
McGann, J. J. (1992). A critique of modern textual criticism. University of Virginia Press.
Madigan, D. (2018). The Qur’ân's self-image: Writing and authority in Islam's scripture. Princeton University Press.
Martin, G. D. (2011). Multiple originals: New approaches to Hebrew Bible textual criticism. Brill.
Marx, M., & Jocham, T. J. (2015). Zu den Datierungen von Koranhandschriften durch die 14C-Methode. Frankfurter Zeitschrift für islamische Theologie, 2, 9–43.
Millat, N., Kendal, S. T., Arberry, A. J., Martin, R., Wansbrough, J., Rippin, A., McAuliffe, J. D., & Neuwirth, A. (2024). The Al-Qur’an in the view of Western scholars: Analysis of orientalist thoughts on the study of the Al-Qur’an. Aqwal: Journal of Qur’an and Hadis Studies, 12(2), [p342].
Neuwirth, A. (2007). Studien zur Komposition der mekkanischen Suren (2nd ed.). De Gruyter.
Neuwirth, A. (2010). Der Koran als Text der Spätantike: Ein europäischer Zugang. Verlag der Weltreligionen.
Neuwirth, A. (2014). Scripture, poetry and the making of a community: Reading the Qur’an as a literary text. Oxford University Press.
Neuwirth, A. (2017). Der Koran: Band 2/1: Das neue Gottesvolk: "Biblisierung" des altarabischen Weltbildes. Verlag der Weltreligionen.
Neuwirth, A. (2019). The Qur’an and late antiquity: A shared heritage (S. R. Silverstein, Trans.). Oxford University Press. (Original work published 2015)
Neuwirth, A., Sinai, N., & Marx, M. (Eds.). (2009). The Qurʾān in context: Historical and literary investigations into the Qurʾānic milieu (Vol. 6). Brill.
Neuwirth, A., & Wilder, S. (2019). Introduction. In A. Neuwirth, The Qur’an and late antiquity: A shared heritage (pp. 1–16). Oxford University Press.
Nöldeke, T., Schwally, F., Bergsträßer, G., & Pretzl, O. (2013). The history of the Qur’an (W. H. Behn, Ed. & Trans.). Brill. (Original work published 1900–1938)
Ong, W. J. (1982). Orality and literacy: The technologizing of the word. Methuen.
Reynolds, G. S. (Ed.). (2010). The Qur’an in its historical context. Routledge.
Rezaee Esfahani, M., & Karimi, A. (2025). A study of the carbon-14 dating of the two Mus’hafs (manuscripts) of Razavi and Sana’a. The Quran and Science, 18(35), 329–338.
Rippin, A. (Ed.). (2014). The Wiley Blackwell companion to the Qur’an (2nd ed.). Wiley-Blackwell.
Saleh, W. (2016). *The formation of the classical tafsīr tradition: The Qur’an commentary of al-Tha‘labī (d. 427/1035)*. Brill.
Sinai, N. (2017). The Qur’an: A historical-critical introduction. Edinburgh University Press.
Wansbrough, J. (1977). Quranic studies: Sources and methods of scriptural interpretation. Oxford University Press
)